Aaaaaaarrrgghh

Een veelgelezen titel/woordje/klank/...in blogland dezer dagen. Nu iedereen zo echt op elkaar gepakt woont (en sommigen al eens kleine baby's in huis hebben), kunnen we ons niet allemaal permitteren om dit in klank om te zetten. Virtueel dus maar.

Een kleine toelichting.
A1 en A2 staan voor mijn frustratie omwille van omstandigheidsbeperkingen. Als ik, vol goede moed, de inspanning wil doen om de ecologische voetafdruk van jongste zoon ineens in de kiem te smoren, en herbruikbare luiers wil gaan gebruiken, dan wil de creche niet mee (reden 1) wegens geurhinder, aparte behandeling of meer tijd nodig... whatever. En ben ik dan zo gek om het toch nog thuis vol te houden? Bijlange niet, want daarvoor ben ik niet kapitaalkrachtig genoeg (reden 2). het moet een win/win blijven he zeg. Mijn voorvechtersmomenten van weleer zijn een beetje naar de achtergrond vervaagd, in die zin dat ik me nu niet echt in staat zie om ze bij de creche te gaan overtuigen van een mentaliteitsswitch. Enfin.
A3 is omdat ik me heel erg moe voel en het net is alsof ik niet voor- of achteruit kan bewegen. Stilstaan is ook goed, zeker?
A4 tot A7 is omdat ik verdomme dat goodie-two-shoes-gehalte (zoals Sabine het noemt) van me af wil - het beperkt me, het maakt me verdrietig, het doet me twijfelen en maakt me onzeker en ik word er stilaan gek van. Ik wil zijn wie IK ben, zonder beperkingen, zonder aanpratingen, zonder zeer verdoken emotionele chantage. Waar ik dan telkens weer inloop. Hoe stom kun je zijn. (en dat zal dan de ongeschreven A8 zijn).

Saai

De laatste tijd betrap ik me er soms op dat ik me al eens door de dagen durf worstelen in afwachting van mijn nachtrust... Er valt bitter weinig leuks of interessants te beleven waar er onderhoudende verhalen over te vertellen vallen. u weze dus gewaarschuwd, als u per se door wil lezen...
Op het werk is het heel erg plezant, leuk, boeiend, en is er voor de verandering werk genoeg, dat wel. Van verveling is er dus weinig sprake. Maar als dat het is, pfff. Opstaan op een steeds veel te vroeg uur. Plasje en wasje, kleren aan, Roosje flesje en kleertjes aan en hupakee, iedereen de auto in. Het lukt me nauwelijks om op tijd op het werk te arriveren (maar hey, what's new??), maar uiteindelijk zal ik er letterlijk én figuurlijk niet te veel van wakker liggen aangezien het doorwerken onder de middag en het late stop-uur dat ruimschoots goedmaken (ik doe er me zelfs verlies op).
Naar de creche spurten (spurten is uiteraard relatief, en volledig afhankelijk van de hoeveelheid overuren van die middag), dochter meetronen (en die heeft daar meestal weinig zin in, wil vooral tonen hoe fijn ze kan spelen), naar huis, beetje koken of opruimen, dochter in bed toveren en uitgeput in de zetel vallen.
De manden strijk hebben zichzelf tot nu toe jammer genoeg nog niet weggewerkt, en lijken zich alleen maar te vermenigvuldigen. Ik zou die wasmachine potverdorie tijdelijk moeten steriliseren...
Anyway, zo zit ik dan om 8uur nog eventjes met kleine oogjes achter de pc, en om niet volledig kinderlijk te zijn, ga ik het nog een uurtje rekken vooraleer ik zelf mijn bed in rol.
Ben ik nu zielig???

Week 1, done

Voor de ongeruste zielen die mijn mailbox en voicemail bevolken: ik leef nog, ja. Maar ben heeeeeeel erg moe. Die fameuze eerste week is zwaar in mijn kleren gekropen.
Maar het was leuk, alles viel heel goed mee.
Ik heb misschien wel mijn twijfels gehad, maar heb de voorbije dagen niet de tijd gehad om daaraan te denken. En da's dan wel positief natuurlijk. Mijn baas spaart me niet, in die zin dat hij me onmiddellijk een takenlijst van een A4 blad (of zelfs meer) heeft gegeven, en me daarbovenop nog extra werkjes en opdrachtjes cadeau doet. Maar again, dat vind ik wel leuk. Is veel interessanter dan een volledige maand of langer niet anders mogen doen dan het klassement in orde mogen brengen (doorgaans is dat maanden-of jarenlang zo verwaarloosd dat niemand anders die taak op zich wil nemen en sommige bazen geven het graag aan nieuwkomers "omdat dat nu eenmaal iets is om vertrouwd te worden met de producten en zo". NOT!!) en met lede ogen aanzien hoe andere mensen werken, bellen, gebeld worden, rondlopen en belangrijk zijn/doen. Niet ik dus. Ik ben al vrijwel ingewerkt intussen! :)
Maar momenteel is het plan om voldoende uitgerust te geraken tegen maandag, om er dan weer voor 5 dagen (8-17u!!) in te kunnen vliegen. Had ik al gezegd dat ze me ginder niet sparen?