Bezigheidstherapie

Ik zit ziek thuis. Aanhoudende verkoudheid met enorm irritante hoest, die naar het schijnt geen kans krijgt om te genezen door de airco en het vasttapijt op het werk. Vandaar dus heeft de dokter me enkele dagen weggehaald uit het oord des verderfs.

En wat doet een mens dan zoal? Een schets van vandaag:
- Niet per se veel langer slapen (maar toch een beetje)
- Vettig haar in een haarband wikkelen om toch enigszins Roos af te kunnen gaan zetten
- Nergens heen gaan zonder een doos kleenex balsam en Roos’ poepzalf-voor-aan-mijn-neus-deze-keer in aanslag
- Luisteren naar het onweer en de kletterende regen
- Een douchke nemen om het vettig-haar-probleem op te lossen, maar niet buiten (alhoewel dat ook zou gaan vandaag)
- Mailkes lezen en sturen
- Een stukje bloggen

En terwijl ik dan toch op internet zit, op zeer decadente wijze online shoppen naar boeken en kleren.

Kuch, kuch, wat ben ik toch een zielig zieksken.

Even "paniek"

Gisteren hoorde ik through the grapevine dat de lokale Hema zou sluiten. Ik schrok, en dacht onmiddellijk al met spijt-op-voorhand aan alle toffe spulletjes die ik (en wij) op deze manier zouden mislopen. Want Hema (ik heb geen aandelen he, opgelet) staat voor leuk en degelijk babytextiel, handdoekjes, ondergoed, babyspullen, make-up en nagellak, cadeautjes, potterij, lekkere koekjes en snoepjes, schoolgerief, seizoensartikelen en nog wat ditjes en datjes. Ongelofelijk wat je er allemaal vindt. Dus als het er niet meer zou zijn, zou ik het zeker en vast missen.
Deze middag ben ik snel even naar 't stad gegaan, om het nieuws aan de bron te gaan checken. Maar gelukkig was er niks van te merken. Toegegeven, ik heb het niet expliciet aan de verkoopsters gevraagd of zo, maar niets deed uitschijnen dat deze - overigens goed draaiende te oordelen aan de hoeveelheid volk die daar rondloopt en aan de kassa aanschuift - winkel binnenkort uit het straatbeeld zou verdwijnen. Chance.

Winkelen

Aan de trien in de Colruyt daarstraks:
ik hoop dat de volgende keer je je in de winkel bevindt, je ook een baby moet dragen op je ene arm en je boodschappen in de andere hand. Ik hoop dan dat je baby begint naar beneden te schuiven zodat je hem/haar niet meer kan houden en dus op de grond moet zetten.
Ik hoop dan dat andere mensen inschuiven en je niet meer je oorspronkelijke plaats laten innemen. Ik hoop dat je dan als alternatief de allertraagste kassarij kiest.
En op de koop toe - voor mijn geleden "emotionele schade" doe ik er nog eens chepje bovenop, mag het even? - hoop ik dat ze je nog te veel aanrekenen en dat je doos met netjes ingeladen boodschappen het begeeft tussen het winkelkarretje en de autokoffer.

Dan zal je waarschijnlijk mijn blik van daarstraks begrijpen.

En aan mezelf: ik hoop dat ik de volgende keer wat meer leeuwinneninstinct laat zien in de jungle die de aanschuifzone aan de kassa is.